“Tanrı’nın tutkusu bizi bağlarımızdan ve sürgünlerimizden kurtarma üzerinedir. Dünyada adalet, iyileşmişlik, bütünlük ve barış içinde yaşamamız O’nun tutkusudur.”
Tanrı Neye Benzer? Üç Tasavvur
İnansak da inanmasak da Tanrı’nın neye benzediğini düşünürüz. Bu konuda konuşulan genelde üç tipleme vardır: Farklı ve uzak olan, tehdit eden ve lütufkâr olan. İlk bakışta Tanrı her şeyi yaratmış ama sistemi kendi işleyişine bırakmıştır; 17. yüzyıl sonrası bazı teologlar bunu Deist tarifler arasına almışlardır.
İkinci bakışta ise Tanrı hükümlerine uyulmasını isteyen, öfkelenen ve korkulması gereken bir Tanrı’dır. Özellikle cennet-cehennem çerçevesinde Tanrı tehditkâr öğretilir. Bu bakış açısında fiziksel, ekonomik ve milli emniyet kaygısıyla her şey korku üzerinedir; korku temelli inanç, korku temelli hareketleri ve korku temelli politikaları getirir.
Tanrı karakterini üçüncü gözlemleme şekli ise ilk ikisinden çok farklı olan lütufkâr ve merhametli Tanrı’dır. Kutsal yazılarda “korkma”, “kaygı çekme” gibi kavramlar ve onların algısı burada öne çıkar.
Tanrı’nın Tutkusu ve Karakteri
Tanrı tutkusu ve karakteri birbiri ile oldukça ilintilidir; tutku karakterin akışıdır. Aslında O’nun tutkusu bizi bağlarımızdan ve sürgünlerimizden kurtarma üzerinedir.
Dünyada adalet ve barış içinde yaşamamız O’nun tutkusudur; iyileşmişlik ve bütünlük arzusudur. Korku ve kaygılardan uzaklaşmamız, yaratılışın esenliği O’nun için temeldir. Tutku ve karakter üzerinde Tanrı’yı esaslı anlamak Mesih İsa’yı yakından tanımakladır.
Mesih İsa ve Emmanuel Işıması
Tehdit temelli korkutan Hristiyanlık yüzünden İsa çoğunlukla yanlış algılanır; çünkü İsa demek birçoklarına sadece günahı, suçluluğu, değersizliği ve cehennemi hatırlatır. Bütün bu fikirlerle Mesih’in getirdiği kurtuluş değil, aksine büyük bir yük ve pakettir.
Oysa diriliş öncesi tarihsel İsa ile başlayan yol, diriliş sonrasında Mesih inanlılarının deneyimlediği diri Mesih İsa’ya açılmıştır. Matta 28:20’de artık Matta 1:23’teki “Emmanuel” kelimesinin ışıması vardır: Yaratan’la bütünleşmiş İsa.
